Door Gerie Kleine

GROLLOO — 'Maandewark' heet de bundel die deze maand verschijnt ter ere van het 40-jarig bestaan van de Drentse Schrieverskring. 'Het boek geeft een goed beeld van de Schrieverskring en een mooi overzicht van de schrieverij in 't Drents. Van nostalgisch werk met de hei, scheper en schapen tot hele eigentijdse thema 's', vindt Lukas Koops. Anderhalf jaar geleden werd hij voorzitter van de Schrieverskring. 'Een moeilijke club mensen. Moeilijk omdat er zoveel verschillende opvattingen leven.' Terwijl een vage februarizon.-de kamer binnenglipt, zet Koops in zijn woning in Grolloo verleden en heden van de Schrieverskring op een rij.

Eigenlijk zou "Maandewark' vorig jaar verschijnen, want 1993 was het jubileumjaar van de Schrieverskring. 'Maar het duurde wat langer voordat het boek klaar was', aldus Koops. De uitgave van stichting '4et Drentse Boek dankt haar naam aan de

……………………(deel van tekst ontbreekt

elkaars werk bezig en werkten zo aan kwaliteitsverbetering', luidt de toelichting. De groep had aanvankelijk een vrij gesloten karakter. Gaandeweg kwam hierin verandering en traden de schrijvers ook meer naar buiten.

Door de jaren heen kwam de drentse taal steeds meer in de schijnwerpers te staan. Zo kwam • het; in 1980 tot de oprichting van stichting Het Drentse Boek. 'Je kreeg activisten van de streektaal als Marga Kool en Gerard Nijenhuis. Er kwam een stuk emancipatie van het Drents. Het was altijd een taal geweest om te spreken, niet om in te schrijven', meent de voorzitter.

Geijverd

De laatste pakweg vijftien jaar werd op alle fronten geijverd voor een volwaardige behandeling van het Drents. Scholen kregen lesmateriaal; het .project Drentse Taol zette overal in de provincië werkgroepen ob; er kwamen docenten Drents om cursussen te begeleiden, kortom: een teer bloempje kreeg van alle kanten houvast aangeboden.

Volgens Koops wil de Schrieverskring 'het gebruik van het Drents stimuleren en de kwaliteit bewaken en verbeteren.' Was de kring van toen puur gericht op het schrijven, tegenwoordig is er sprake van een 'vakbondsfunctie', vindt Lukas Koops. 'De leden treden vajer op, schrIjven in kranten... De laatste jaren hebben we meer aandacht voor belangenbehartiging gekregen. '

'Clubje'

Zo'n vijftig leden zijn anno lid van de Schrieverskring. 'Het is altijd een vrij klein clubje geweest, van ons kent ons.' Ten minste twintig publicaties vormen een voorwaarde voor het lidmaatschap. Het bestuur beoordeelt of deze inhoudelijk acceptabel zijn. 'Ze moeten in ieder geval raakvlakken met Drenthe hebben.' Vroeger werd alleen drentstalig werk toegelaten. Sinds vorig jaar is ook nederlandstalig oeuvre welkom.

Gemiddeld komen de schrijvers en schrijfsters zes keer per jaar bijeen, voornamelijk om voor te dragen uit eigen werk. Koops is voorstander van het bekritiseren van elkaars produkten. 'Want daar kun je alleen maar beter van worden. Mensen moeten hun gevoeligheden aan de kant leggen, vind ik, en dat is een moeizaam proces.'

De kring organiseert ook workshops -'Ja, een mooi drents woord hè?'- en thema-bijeenkomsten. 'Pas geleden hadden we een forumdiscussie over regionalisme. Want al die aandacht voor het Drents en Drenthe moet niet ontaarden in een afwijzing van alles wat vreemd is.'

Het literair gezelschap kijkt soms ook over de grenzen. Zo ontvingen de betreffende ambassades kritische .brieven toen Vaclav Havel en de omstreden Salman Rushdie actueel waren. 'Vrijheid van meningsuiting geldt ook voor het schrijven. Sommige van onze leden vonden dat we ons niet met politiek moesten bemoeien en zeiden hun lidmaatschap op.'

Talent

Ingewijden beweren nog wel eens dat naar een streektaal gegrepen wordt, wanneer het talent om landelijk naam te maken ontbreekt. Wat vindt Lukas Koops van die stelling? 'Misschien is het wel zo dat je in het Drents sneller aan de bak komt. Als dat zo is, ben ik het er niet mee eens, want dat is niet goed voor de drentse streektaal. Ik vind dat wij drentstalige schrijvers hebbenneem Rieks Siebering, Gerard Nijenhuis, Marga Kool, Suze Sanders en er zijn nog wel een paar- die zich kunnen meten met gerenommeerde nederlandstalige schrijvers. En er is ook een groep die daar niet aan toekomt en nooit aan toe zal komen.'

Het statenlid vindt dat drentstalig werk te weinig gerecenseerd wordt. 'Dat moeten buitenstaanders doen die er verstand van hebben en dan niet met aparte maatstaven. Je moet niet het eerste de beste Sinterklàasgedicht ophemelen.' Een recensie mag best scherp zijn, volgens Koops. Het enige probleem is dat de maker ervan soms ook lid is van de Schrieverskring en dat ligt ook weer gevoelig: 'Dan ga je elkaars werk publiekelijk beoordelen.'

Belangstelling

Koops constateert een tanende belangstelling voor de streektaal in de regionale media in Drenthe. 'Ja, wanneer er problemen zijn in de ScHrieverskring wordt dat

breed uitgemeten. Maar aan bijvoorbeeld ons jubileum is nauwelijks een woord gewijd. Er is geen structurele aandacht voor het Drents, maar het zit 'm in personen op redacties. '

Op de vraag of de jubilerende Schrieverskring de volgende veertig jaar volmaakt, reageert het bestuurslid: 'De laatste jaren hebben nogal wat leden afgehaakt,• om diverse redenen. Dat is niet goed, want dat leidt tot eenzijdigheid. Het moet geen mager geheel worden. De komende veertig jaar blijven mensen schrijven in de streektaal. Om dat te stimuleren is er ook plaats voor de kring.' Met een lach concludeert Koops: 'Ik deink dat de Schrieverskring nog een hiele toer wieder gièt. '
Deze website gebruikt cookies Informatie